Thomas(37)

Vijftien jaar in de Nederlandse horeca hadden me uitgeput. Ik werkte als sous-chef bij een sterrenrestaurant in Breda — lange dagen, slecht betaald voor de verantwoordelijkheid, en een cultuur van "niet klagen, doorwerken." Toen een Australische collega-chef me vertelde dat koks in Australië op de skilled occupation list staan, begon ik serieus te kijken.

Chef (Cook) staat inderdaad op de Short-term Skilled Occupation List, wat betekent dat je in aanmerking komt voor het Subclass 482 visum. Mijn skills assessment liep via TRA (Trades Recognition Australia). Ze keken naar mijn MBO-diploma horeca, mijn werkervaring en mijn specialisatie. Het proces duurde vier maanden en kostte AUD 1.800.

Via een recruitment agency dat gespecialiseerd is in hospitality vond ik een positie als head chef bij een winery restaurant in de Hunter Valley — het beroemdste wijngebied van New South Wales, twee uur ten noorden van Sydney. Mijn werkgever sponsorde het visum en betaalde de helft van de verhuiskosten.

Het salaris als head chef: AUD 85.000 per jaar plus maaltijden en een cottage op het winery estate. In Breda verdiende ik €38.000. Maar het echte verschil zit in de werkcultuur. Hier is een 45-urige werkweek de norm, niet 60+ uur. Penalty rates voor weekenden en feestdagen maken dat je extra uren ook echt beloond worden. En ik kook met de beste ingrediënten: lokaal lam, verse zeevruchten uit Newcastle, seizoensgroenten van de boer naast de deur.

De Hunter Valley is een magische plek. 150 wijnhuizen, rolling hills en een foodie-cultuur die doet denken aan de Provence. Het sociale leven draait om wine tastings, farmers markets en community events. Het is landelijk maar niet geïsoleerd — Newcastle is een half uur rijden en Sydney twee uur.

Voor andere chefs en horecaprofessionals: Australië heeft een chronisch tekort aan vakmensen in de horeca. De barrière is lager dan je denkt. Begin met de TRA-assessment, zorg dat je IELTS minimaal een 5.0 haalt (niet hoog voor een chef) en zoek een werkgever die wil sponsoren. De hospitality-sector in regionale gebieden is het meest bereidwillig — en het leven daar is het mooist.